pożegnanie lata w Beskidach cz. I

tym razem w rozszerzonym składzie z Dziumem i Zuzką.
:)
jak wrócę to opiszę i bieszczadzkie przygody i koncertowy weekend i beskidzkie wydarzenia.
PA!

komu w drogę, temu plecak.

BIESZCZADY.

wędrówka jasnogórska.

jak obiecałam - piszę.

byłam ciekawa ludzi, atmosfery, swoich sił i możliwości.
szukałam mostu z Nim, chciałam poznać i  zrozumieć to co mnie uderza i boli w Kościele.
dziękuję:
za ból, palące słońce, zmęczenie, zniechęcenie, irytację...
dziękuję:
za odkrycie piękna modlitw, które kiedyś mnie rozczarowywały
za radosne piosenki, jedność ludzi, ich życzliwość
za letnie powiewy wiatru, które pomagały w trudzie pielgrzymowania
za świadectwa wiary zwykłych ludzi, którzy są szczęśliwi z Bogiem.

idąc na Jasną Górę pokonaliśmy ponad 117 km.
to nie był łatwy i idealny czas dla mnie i innych.
ale po to tam poszłam, by zmierzyć się ze swoją niedoskonałością
wobec tego DOSKONAŁEGO.

angielskie zabawy i jasnogórskie trudy.

wiem, zamilkłam na jakiś czas.
nie z lenistwa ale z braku czasu
i chwili wytchnienia.
przedostatni tydzień lipca spędziłam w żorach
na english campie z młodzieżą.
trenowałam angielski, bawiłam się z młodymi ludźmi,
a przede wszystkim doświadczałam miłości i obecności Boga.
to było 9 niesamowitych, zabawnych i męczących dni.
następnie po 2 dniach odpoczynku ubrałam plecak
i bladym świtem rozpoczęłam pieszą pielgrzymkę
z łazisk średnich do częstochowy.
teraz czeka mnie tydzień odpoczynku.
a już w poniedziałek jedziemy w bieszczady.
o pielgrzymce napiszę wkrótce.
a tymczasem:
kocham wakacje!

szukanie

świat?
myśląc, czuję zagubienie.
ja...
dusza błądząca po omacku
bo nie wiem co i jak, dlaczego i po co.
czuję, że mam jeszcze czas.
mam czas
by pytać
szukać
myśleć
decydować

kto szuka nie błądzi... podobno

z plecakiem w karkonoszach.

cztery, niepowtarzalne dni pełne trudu, radości i przygód za mną.
ten kto lubi chodzić po górach wie, że tylko tam ciężki wysiłek i niesione kilogramy na plecach uszczęśliwiają człowieka.
i tak było ze mną.
przepiękne widoki, zdobyte szczyty, płynące potoki, drzewa, ptaki a wreszcie ludzie i atmosfera schronisk to kwintesencja tego co kocham w górach.

jeszcze nie przestały boleć mnie łydki, a ja już marzę o bieszczadach...
ale to dopiero w sierpniu.

żydowski kraków.

sobota, ulica szeroka

zdrowie.

ile cię trzeba cenić,
ten tylko się dowie,
kto cię stracił.

nareszcie pojawiło się światełko w tunelu w sprawie moich bólów głowy.
NFZ działa jako tako, ba, nawet wyścig ze staruszkami do kolejki do rejestracji o 7.30 jeszcze mnie bawi.

czas na wakacje.

i wreszcie nadszedł ten długo oczekiwany moment.
z lekką nostalgią pożegnałam opole i wyruszyłam do domu.
perspektywa spędzenia trzech miesięcy poza opolem,
gdzieś tam w świecie i mam nadzieję, trochę także w domu
wprawia mnie w błogi stan.

możliwość siedzenia z książką w ręku w deszczową pogodę,
wyjazdów w góry, do przyjaciół (i kto wie) może nad morze
i jeszcze mnóstwo innych atrakcji czyni mnie szczęśliwą,
mimo że to wszystko jest jeszcze przede mną.

a więc kochane wakacje szykujcie się
bo ja - magda kluska nie mam zamiaru się nudzić!

intensywnie!

:)

truskawki!

odwiedziłam dzisiaj wujka w mikołowie.
i biegiem udałam się na pole truskawek.
nazbierałam 10 kg truskawek.
a 3 kg zjadłam w trakcie zbierania.
powiem wam jedno:
nikt nie ma tak pysznych i słodkich truskawek jak mój wujek!
truskawkowo mi... :)

chwile za którymi tęsknię.

gdy sztuka zajmuje swoje miejsce.
emocje targają dźwiękiem śpiewanych słów.
bywają takie chwile, które wzruszają.
i to była ta chwila -
dziewięć kobiet, twórczość ewy demarczyk
i tylko jej zabrakło.

dobranoc.